สนับสนุนเว็บ

ผู้เขียน หัวข้อ: อันโกะ กลรักสตอเบอรี่ วันที่ 3 ตุลาคม 2556  (อ่าน 192 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

Permalink: อันโกะ กลรักสตอเบอรี่ วันที่ 3 ตุลาคม 2556

03/ต.ค./13 หัวข้อไอดี: 16022305 | ลิ้งค์หัวข้อ: /topic/16022305

ออฟไลน์ นๅยด้ามขวาน

  • ออฟไลน์
  • 49115
    30336
    64871



  • Administrator
  • *****
  • สมัครสมาชิกเมื่อ 17/07/2009
    YearsYearsYearsYearsYearsYearsYearsYearsYearsYears
  • กระทู้ : 49115
  • Like Post : 64871
  • Peny : 30336
  • 16

    • ดูรายละเอียด


  • เข้าใช้งานล่าสุดเมื่อ 15/ก.ย./19




“พวกเค้าไม่ใช่แฟนผม ผมหาเลขาฯที่จะช่วยให้พวกเค้าสงบได้มาตั้งนานแล้ว มีเรื่องกันทีไร ผมเกรงใจคนที่ออฟฟิศจะแย่ เมื่อกี้นี้ที่คุณแกล้งถ่ายคลิปขู่ไล่พวกเค้าไป คุณทำได้ดีมาก” แสนตบบ่าอันยา “ขอบคุณมากนะ อันยา” ก่อนจะเดินกลับไปนั่ง สีหน้ามีความสุข โล่งอกมากมาย อันยาหน้าแตกเพล้ง ไหงมันเป็นแบบนี้ไปได้ !!!!
   
  เมขลาบอกว่าอันยาเป็นเลขาฯคนที่โหลของแสน เพราะก่อนหน้านี้มีมาแล้ว 11 คน อันยาบอกว่าแสนคงจะเขี้ยวถึงต้องเปลี่ยนเลขาฯ แต่เมขลาบอกแสนใจดี แต่ที่เปลี่ยนเพราะเลขาฯทุกคนทนความแรงส์และดราม่าของหญิงเหมือนและอิ๊งค์กี้ไม่ได้ แถมยังไม่สามารถห้ามศึกของสองสาวได้อีกด้วย เมขลายังบอกว่าแสนคบกับสองสาวในฐานะคนรู้จัก ไม่ใช่แฟน อันยาฟังนิ่ง ๆ ทั้งที่ในใจไม่เชื่อเลยสักนิด
   
  เมรีเห็นว่าอันยาหายเงียบไป จึงให้อาโปไปสืบเรื่องมา และพบว่าอันยาลาพักร้อน 2 เดือน เมรีไม่เชื่อเด็ดขาด ที่อันยาเอาเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานที่จะทำงานเพื่อช่วงชิงตำแหน่งหัวหน้าแผนกไปเที่ยวพักผ่อน มันต้องมีอะไรสักอย่างเป็นแน่ เมรี ข้องใจเป็นที่สุด
   
  วันรุ่งขึ้น แสนให้อันยาลงพื้นที่หมู่บ้านนกกระเต็นกับเขา อันยาระมัดระวังตัวตลอดเวลา เพราะเห็นว่าแสนไม่น่าไว้วางใจ จะพาเธอไปทำมิดีมิร้ายหรือเปล่าก็ไม่รู้ ก่อนเข้าหมู่บ้านรถตู้ของแสนถูกวางเรือใบจนยางระเบิด ประตูรถเปิดออกอันยากระเด็นออกไป แสนเห็นก็กระโจนตามดึงตัวอันยาเข้ามากอดปกป้องไว้ แล้วเอาหลังตัวเองรับแรงกระแทก ทั้งสองล้มกลิ้งไปบนพื้นข้างทาง แรงหมุนหยุดลง..แสนนอนอยู่กับพื้น ร่างของอันยาทับอยู่บนตัวแสน อันยาผวา กอดแสนแน่นอย่างไม่รู้ตัว
 
  “ใจเย็น ๆ คุณ ไม่มีอะไรแล้ว” แสนค่อย ๆ เอื้อมมือไปลูบหลัง..ปลอบอันยา “ไม่เป็นไรแล้ว..”
 
  อันยาค่อย ๆ ได้สติ เงยหน้าขึ้นมา เห็นว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของแสน ก็ชะงักกึ้ก รีบผละออกบอกไม่เป็นไรแล้ว แสนมองอันยาเพื่อให้แน่ใจว่าปลอดภัยดี อันยาเห็นแสนมองตัวเองก็ผงะ หันขวับ รีบจ้ำไปที่รถ แต่แล้วทั้งแสน และอันยาก็ต้องชะงัก เมื่อรถตู้จอดเสยพุ่มไม้ และเมื่อพลิกดูเรือใบก็พบข้อความ “กลับไปซะ ถ้าไม่อยากตาย” อันยาสุดจะอึ้ง งงงวยกับสิ่งที่เกิดขึ้น !
   
  แสนหัวเราะก๊ากเมื่อรู้ว่าอันยาคิดว่าเขาคิดไม่ซื่อกับเธอ ทั้งที่แสนจะพาอันยามาดูที่นาของสมาชิกโครงการ อันยาทั้งโกรธทั้งอายไม่ยอมไปต่อกับแสน อ้างว่าอันตราย แสนพยายามชวนแต่อันยาไม่ยอมไปต่อ แสนหลอกชวนแต่แอบทิ้งระเบิดว่าหากคนร้ายที่วางเรือใบกลับมา อันยาที่รออยู่ที่นี่จะเป็นอันตรายมากกว่า อันยาเซ็งที่แสนถือไพ่เหนือกว่า ไม่อยากจะยอมเลยจริง ๆ
   
  อันยาไม่ยอมเปลี่ยนรองเท้าส้นสูงเป็นรองเท้าบู๊ตยางตามที่แสนแนะนำ เมื่อเดินเข้าหมู่บ้านที่ถนนขรุขระ บ้างเป็นท้องร่อง ดินโคลน ทำให้อันยาต้องเดินกระย่องกระแย่ง รองเท้าส้นสูงติดซอกดินจนแสนหัวเราะก๊าก
 
  ตำแหน่งหัวหน้าแผนกแลกกับหน้าแตก ทุก ๆ สิบนาทีนี่ มันคุ้มกันมั้ย ห๊ะ อันโกะ! อันยาถามตัวเอง แถมเซ็งความโก๊ะของตัวเอง ปัดเศษใบไม้ ที่ติดมาจากพุ่มไม้ออกจากเสื้อผ้า และกระเป๋าสะพาย ทันใดสายตาของอันยาเหลือบไปเห็น...   บุ้งน้อยกระดื๊บ ๆ อยู่บนกระเป๋าสีแดงของตัวเอง “ห๊ะ !!! ตามมาด้วยเสียงกรี๊ดอย่างเสียจริตของอันยาดังสนั่นไปทั่วท้องทุ่งกว้าง ก่อนสะบัดกระเป๋าร่า ๆ ไล่บุ้งเป็นการใหญ่ แสนเห็นอันยากรี๊ดแตกไร้สติอย่างแรง และตำแหน่งที่อันยายืนอยู่ หมิ่นเหม่กับขอบคันนาซึ่งเป็นดินเหลวมาก ๆ ชักเป็นห่วง รีบเดินกลับมาบอก แต่คนอย่างอันยามีหรือจะเชื่อ ฟึ่บ!!!! ทันใดดินที่อ่อนอยู่ยวบลงไป อันยาเสียศูนย์
 
  “ว้าย !!!!” หมับ !อันยาคว้าเอวแสนเอาไว้เพื่อทรงตัว แต่หนักเกิน แสนเลยเซถลาลงไปด้วย ตกคันนาไปทั้งคู่
   
  เมรีและอาโปมาถามธกฤตที่อันยาหายไป ธกฤตบอกอันยาพักร้อนเพราะมีวันลาเหลืออยู่ แม้เมรีจะไม่เชื่อ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ และมุ่งมั่นที่จะหาความจริงเรื่องนี้ให้ได้
   
  แสนพาอันยาที่สภาพทั้งสองคนเปื้อนโคลนจนจำเกือบไม่ได้มาที่บ้านพุฒ ชาวบ้านในหมู่บ้าน ทั้งพุฒ มาลี แตงกวา ภรรยาและลูกสาวของพุฒจำแสนเกือบไม่ได้ ก่อนที่จะให้ทั้งสองไปล้างเนื้อล้างตัว มาลีรู้สึกว่าแสนและอันยา แม้จะเพิ่งรู้จักกัน แต่ก็ดูสนิทสนมกันมากกว่าเลขาฯคนอื่น ๆ และคิดว่าทั้งสองน่าจะเป็นแฟนกัน
   
  แสนไปดูที่นาของพุฒเพื่อหาทางแก้ปัญหาดินเปรี้ยว พุฒยืนยันกับแสนว่าจะไม่ยอมขายที่นาเหมือนกับหลาย ๆ คน อันยาบอกว่าเธอเข้าใจพุฒที่ผูกพันกับที่ดินของตนเอง เพราะที่เธอกลับจากอเมริกามาเมืองไทย เพราะต้องกลับมาดูแลคุณย่า ที่ไม่ยอมย้ายออกจากบ้านสวนที่ท่านอยู่มาตลอดชีวิต แต่เธอไม่เข้าใจว่าทำไมแค่มาแก้ปัญหาดินเปรี้ยว แต่แสนกลับถูกขู่ทำร้าย แสนชะงักอึ้งไป
   
  แสนเล่าให้อันยาฟังว่าเขาทำโครงการข้าวเกษตรอินทรีย์ ทำให้ที่นาไม่ต้องใช้ปุ๋ยเคมี ซึ่งไปขัดผลประโยชน์กับพ่อค้าปุ๋ย โดยมีกำนันโกมลเป็นพ่อค้าปุ๋ยรายใหญ่ อันยาสรุปว่าการที่แสนมาที่นี่จึงขาดความปลอดภัย
 
  “แต่ถ้าผมไม่ขัดผลประโยชน์ของชาวบ้านก็ต้องไหลเข้ากระเป๋านายทุนจนหมด คุณรู้มั้ย ทุกวันนี้อาหารส่วนใหญ่ที่กินกันอยู่ มีสารพิษตกค้างและปนเปื้อนมากแค่ไหน ต้องมีคนที่ทำเกษตรแบบปลอดภัย ปลูกข้าว ปลูกผักดี ๆ ให้คนไทยกินนะอันยา”  อันยาชะงักไป เมื่อได้เห็นความตั้งใจแรงกล้าของแสน แสนบอกมีบางอย่างจะให้ดู และรีบจูงมืออันยาเดินไปอย่างลืมตัว
   
  แสนให้อันยาลองกินข้าวเหนียว เพราะต้องการให้อันยาเห็นผลผลิตที่เกิดขึ้นว่ามันดีอย่างไร จะได้ช่วยกันผลักดันโครงการ อันยาไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก ชีวิตนี้ไม่เคยมีคนบังคับให้กินสิ่งที่ไม่อยาก แต่เห็นแววตาแสนจริงจัง ไม่กล้าขัด อันยาค้อน ๆ จำใจกิน กลั้นใจ หยิบข้าวเข้าปาก แล้วก็ชะงักไป
 
  “ข้าวเหนียวอินทรีย์ ที่เก็บเกี่ยวตอนต้นปี” แสนบอก
 
  “แน่..แน่ใจเหรอ ?ไม่นะ!” อันยาหยิบมากินอีก แล้วก็กินอีก แล้วก็กินอีก
 
  “คุณ เบา ๆ เดี๋ยวสำลัก” แสนร้องห้าม เมื่อเห็นอันยากินอย่างไม่เคยกินมาก่อน
 
  “อร่อยอะ ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยกิน..ข้าวอะไรอร่อยแบบนี้มาก่อนเลย ทั้งนุ่ม เหนียวหนึบกำลังดี แล้วก็หอมม้าก นี่ถ้าได้ส้มตำไก่ย่างอีกหน่อยนะ สุโค่ยอะ” อันยายกนิ้วโป้งให้
 
  แสนมองอันยาที่เคี้ยวข้าวตุ้ย ๆ รู้สึกเป็นปลื้ม และอดเอ็นดูท่าทางจัดเต็มของหญิงสาวตรงหน้าไม่ได้ แสนชี้ว่าข้าวเหนียวติดแก้ม อันยาทำหน้าเหลอ เอามือปัดแต่ไม่ออก แสนเลยเอื้อมมือไปหยิบข้าวเหนียวที่แก้มโดยไม่ได้คิดอะไร อันยาอึ้ง ๆ เมื่อแสนเข้ามาหยิบข้าวออกให้อย่างชิดใกล้..สะเทิ้นไปเบา ๆ
 
  แต่ไม่ทันได้ซึ้งนาน..เสียงกรี๊ดแปดหลอดก็ดังขึ้น “อร๊ายยย !!!! บาดตาที่สุด” แสนและอันยาหันไป เจอกับปุ๊กลุก ลูกสาวกำนันแห่งบ้านนกกระเต็นยืนถลึงตาแทบโปนออกมานอกเบ้า “นังชะนีบีเคเค หล่อนใช่มั้ย ที่แม่มาลีบอกว่าเป็นแฟนของดอกเตอร์”
 
  ผ่าง!! แสนและอันยาต่างเหวอกันไปทั้งคู่ ปุ๊กลุกส่งสายตาจิก “กล้ามากเลยนะยะ ที่แสล๋นหน้ามาถึงถิ่นฉัน งั้นมารับรางวัลลูกตบนรกเรียกพ่อของปุ๊กลุกซะทีเห๊อะ !!!” ปุ๊กลุกเดือด ถลาเข้ามาหาอันยาอย่างบ้าเลือด แสน    เหวอ อันยาช็อก ข้าวเหนียวหลุดจากมือ นี่มันอะไรกัน !!  

ขอขอบคุณแหล่งที่มา : อันโกะ กลรักสตอเบอรี่ วันที่ 3 ตุลาคม 2556

LikePost โดย 0 สมาชิก :


 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 
ร่วมขับเคลื่อนโดย