สนับสนุนเว็บ

ผู้เขียน หัวข้อ: สื่อรักสัมผัสหัวใจ 2 วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556  (อ่าน 103 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

Permalink: สื่อรักสัมผัสหัวใจ 2 วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556

17/พ.ย./13 หัวข้อไอดี: 16031797 | ลิ้งค์หัวข้อ: /topic/16031797

ออฟไลน์ นๅยด้ามขวาน

  • ออฟไลน์
  • 49115
    30336
    64871



  • Administrator
  • *****
  • สมัครสมาชิกเมื่อ 17/07/2009
    YearsYearsYearsYearsYearsYearsYearsYearsYearsYears
  • กระทู้ : 49115
  • Like Post : 64871
  • Peny : 30336
  • 16

    • ดูรายละเอียด


  • เข้าใช้งานล่าสุดเมื่อ 15/ก.ย./19


              พวกผู้ชายวิ่งเข้าไป ไตรรัตน์เขวี้ยงมีดหมออาคมพุ่งเข้าไป เบญจาหลบได้หวุดหวิด มีดไปปักที่ผนัง เบญจาหลุดจากการท่องอาคม กลุ่มพลังงานที่รุมทำร้ายพวก 5 สาวอยู่ อันตรธานหายไป พวกหนุ่ม ๆ รีบเข้าไปดูแล เบญจาเห็นติณห์ห่วงใยญาณินมาก ยิ่งทำให้แค้น     “เบญจา..เธอเลิกทำร้ายคนอื่นเถอะ..วิชาอาคมที่เธอเรียนมา ถ้าเอามาใช้ให้ถูกต้อง มันจะเป็นบุญกับตัวเธอมากกว่า”    “ใช้ให้ถูกต้อง..เหมือนยัยญาณินน่ะเหรอ ..นี่พี่ติณห์คิดว่า..เบญจาทำอะไรก็ผิดทุกอย่าง ไม่มีอะไรที่จะสู้ยัยญาณินได้เลยใช่ไหม”    “แกไม่ต้องไปฟังมัน..จัดการปิดเซ้นส์และถอนอาคมของพวกผู้หญิงให้หมดเดี๋ยวนี้” สมคิดสั่ง    “ถ้าคิดว่าพวกเราจะยอมอยู่เฉย ๆ คิดผิดแล้ว พวกเรามากกว่าที่จะถอนอาคม ถอนขนพวกแก”    กรกฎก้าวออกมาพร้อมลุย พวกหกหนุ่มเตรียมพร้อม แต่แล้วจู่ ๆ กลับมีวิญญาณมากระชากพงอินทร์กับวรวรรธไปติดผนัง    ตอนที่ 47     “ถ้าเธอยังทำตัวอย่างนี้ เชื่อฟังหมอสมคิดทำแต่เรื่องชั่ว ๆ ไม่ใช่แค่พี่หรอกที่จะไม่รัก ใครๆก็ไม่รักเธอ”    “ไม่รักก็ไม่ต้องรัก เชิญเกลียดกันซะให้พอ ความรักมันคือความหลอกลวง สิ่งเดียวที่เที่ยงแท้แน่นอนคือความตาย”     พวกผู้ชายที่เหลือถูกพลังกระชากดึงให้แยกออกจากพวกผู้หญิง กระเด็นไปคนละทิศละทาง แล้วมีมือผีมาจับล็อกเอาไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนไปไหนได้ พวกผู้หญิงพยายามจะขยับไปช่วย แต่ถูกพวกวิญญาณผีร้ายโฉบมาขวาง พวกผู้หญิงถูกวิญญาณทำร้ายเลือดซิบ     “ตั้งสมาธิเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเราต้านอาคมของเบญจาไม่อยู่แน่”    สมคิดพึงพอใจในฝีมือเบญจามาก “ลูกทำได้ดีมากเบญจา”    “ใกล้จะเช้าแล้ว พ่อไปเตรียมทำสิ่งที่พ่อต้องทำเถอะ เดี๋ยวหนูเก็บกวาดทางนี้เอง แล้วจะเคลียร์ปัญหาส่วนตัวของหนูด้วย”    สมคิดกับกรกฎแยกออกไป ติณห์ที่กำลังหายใจริบหรี่ จู่ ๆ ก็มองเห็นกำนันพงษ์มายืนอยู่ตรงหน้า    “ปล่อยวาง...เข้าถึงความว่าง...อย่าเอาใจ ไปผูกติดและยึดเหนี่ยว...ไม่มีเขา...ไม่มีเรา...ไม่มีสิ่งใดเป็นจริง”    “อะไร...ไม่เข้าใจ”    “ธรรม คือธรรมชาติ ธรรมชาติคือจิตดั้งเดิมที่ไม่มีสิ่งปรุงแต่ง ไม่มีดี ไม่มีชั่ว ทุกสภาวะไหลเวียนเปลี่ยนไป ไม่คงที่ ไม่มีตัวตนของใครเลย...ที่จะรับรู้หรือตัดสิน ว่าคือไอ้นั่นคือไอ้นี่ ว่าคือชอบ คือไม่ชอบ ว่าสวย ว่าน่าเกลียด ว่ากล้า ว่ากลัว ไม่มีอุปาทาน ไม่มีอวิชชา”     ติณห์หลับตาลงไป ราวกับสิ้นใจ แต่สักพักติณห์ก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แววตาใสบริสุทธิ์ ปราศจากอารมณ์ใด ๆ    “ไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไรเลย ทุกสภาวะไหลเวียนเปลี่ยนไป ไม่คงที่ ไม่มีตัวตนที่จะรับรู้หรือตัดสิน ว่าคือไอ้นั่นคือไอ้นี่ ว่าคือชอบ คือไม่ชอบ ว่าสวย ว่าน่าเกลียด ว่ากล้า ว่ากลัว ไม่มีอุปาทาน ไม่มีอวิชชา....เจ้าไม่มีตัวตน”    ทันใด วิญญาณผีร้ายที่บีบคอติณห์อยู่นั้น อันตรธานหายไป เบญจาตะลึงที่เห็นติณห์หลุดรอดได้    “คุณณิน...ความว่าง...จิตที่ว่าง...คือจิตที่บริสุทธิ์...ไม่มีสิ่งใดจะมาเกี่ยวยึดได้ ไม่มีที่อยู่ ให้กิเลสได้อาศัย”    “เมื่อปราศจากความยึดมั่นถือมั่น ไม่มีตัวตน ไม่มีเรา ไม่มีเขา อวิชชา ตัณหา อุปาทาน ก็มลายหายสิ้นไป”     “ใช่ หลวงลุงเคยสอน ว่ามันเป็นสิ่งที่ทำได้ยากที่สุด แต่เราทุกคนต้องไปให้ถึง เราต้องทำให้ได้”    สุคนธรสกับญาณินหลับตา ทำจิตว่าง     “จิตว่างงั้นเหรอ...งี่เง่า...ชั้นจะให้พวกแกตายไปพร้อมกับความว่างนี่แหละ” เบญจาสวดอาคม “ข้าขอเชิญวิญญาณผีร้าย สัมภเวสี ผีตายโหง จิตอกุศล กิเลศ ตัณหา โลภะ โทสะ โมหะ ความเลวทรามทุกอย่างที่สิงสถิต ณ ที่แห่งนี้...จงกัดกินกลืนพวกมันเป็นอาหาร...สนองตัณหา...บูชาความเลวทรามด้วยจิตและวิญญาณพวกมัน”    เกิดความปั่นป่วน พลังของวิญญาณร้ายจากทั่วทุกสารทิศ พุ่งเข้ามารวมกัน เบญจายื่นมือออกมา มีพลังของวิญญาณเหล่านั้นมารวมตัวกันกลายเป็นอีกาที่อัดแน่นไปด้วยภูตผีและความชั่วร้าย ลอยอยู่เหนือฝ่ามือ    “คุณเนตร กรรณา แก้ม รีบทำจิตให้ว่างเร็ว กำหนดลมหายใจก็ได้ พิจารณาธาตุก็ได้ หรือภาวนาจากเวทนาที่เกิดขึ้นแล้วแปรเปลี่ยนไป”    ทั้งสามไม่มีทางเลือก นั่งขัดสมาธิโดยเร่งรีบ เบญจาปล่อยอาคม เป็นอีกาที่บ้าคลั่งพุ่งใส่พวกห้าสาว แต่แล้วจู่ ๆ พวกห้าสาวกลับอันตรธานหายไปไร้ร่องรอย อีกาอาคมจะพุ่งเข้าสาว ๆ แต่ก็หาตัวไม่เจอ เหมือนจรวดที่จับเป้าหมายไม่ได้ อีกาทั้งหมดบินลอยไปลอยมาไร้ทิศทาง    “พวกแกต้องตาย ชั้นจะฆ่าพวกแกทุกคน แกต้องตาย ต้องตาย”    อีกาอาคมเหมือนจับสัญญาณเรดาห์ได้ พุ่งเข้าไปที่เบญจาทันที กลุ่มพลังอีกาอาคมกลืนหายเข้าไปในร่างเบญจา เบญจาผงะ เฮือก ตาเบิกโต แข็งค้างไปชั่วอึดใจ แล้วจึงร้องออกมา    “ชั้นเกลียดทุกคน ๆ พูดอะไร ไร้สาระ โง่เง่าสิ้นดี อ้าก...อ้าก”    เบญจาดิ้นพล่านอยู่ที่พื้น ตาเหลือก แขนขาเกร็งไป มีวิญญาณผีพุ่งเข้าออกร่างกาย พร้อมเสียงราวกับกำลังกัดกินเบญจาอยู่ ทุกคนมองเบญจาอย่างเวทนา     ผู้การไปเป็นประธานเปิดงาน “คนไทยหัวใจสีขาว ร่วมต้านยาเสพติด” ตำรวจนอกเครื่องแบบที่ทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้ผู้การจอดรถสแตนด์บาย ห่างออกมาจากจุดจัดงาน สมุนสมคิดสวมหน้ากากผีคนหนึ่งบุกมาทำร้ายคนขับรถจนสลบ ก่อนเอากระเป๋าเจมส์บอนด์ที่บรรจุระเบิดที่จุดชนวนด้วยโทรศัพท์ใส่ไว้ท้ายรถ แล้วเอาชุดตำรวจของคนขับรถมาใส่ ปลอมตัวเป็นคนขับรถ หูฟังที่ใช้สื่อสารกับทีมอารักขาผู้การในงานทำให้พวกมันรู้การเคลื่อนไหวของผู้การ    ญาณินสงสารจะเข้าไปช่วยเบญจา แต่เบญจาไม่ยอมให้ญาณินเข้าใกล้     “ฉันไม่มีวันตาย องค์เบญจาผู้มีญาณพิเศษทั้ง 5 ในบุคคลเดียว...ต้องไม่ตาย ไอ้พวกผีบ้า แกหยุดเดี๋ยวนี้นะ จงฟังฉัน เชื่อฟังฉันเดี๋ยวนี้”    เบญจาพยายามท่องคาถาสะกดวิญญาณไว้อย่างเดิม แต่ไม่เป็นผล วิญญาณทั้งหลายยิ่งเฮี้ยนขึ้นกว่าเดิม พุ่งเข้าใส่ทำร้ายเบญจาจนกระอักเลือดออกมา ทรุดเข่าลงกับพื้น    “อาคมของเธอควบคุมวิญญาณพวกนี้ไม่ได้อีกแล้วเบญจา ยอมแพ้ซะ แล้วฉันจะช่วยจัดการวิญญาณพวกนี้ให้    “หุบปากนะ! ฉันไม่ยอมแพ้ ฉันไม่ยอม”    “พวกเราไม่ได้อยากชนะเธอนะเบญจา เราแค่อยากช่วยเธอมากกว่า” เนตรสิตางศุ์พยายามกล่อม    “ฮ่ะ ๆ ๆ ๆ ไม่อยากชนะ...บ้ากันเข้าไป ...ถึงยังไงไอ้ผู้การกับคนอีกนับไม่ถ้วนจะต้องตายอยู่ดี”    ณัฐเดชตกใจมากรีบโทรศัพท์หาผู้การ แต่ไม่สามารถโทรฯ ติดต่อได้ ณัฐเดชโทรฯ หาพวกตำรวจอารักขาแทน พอรู้ว่าผู้การอยู่ไหน พวกหนุ่ม ๆ ก็ตัดสินใจจะไปช่วยผู้การ ส่วนสาว ๆ อยู่ช่วยเบญจา    ตอนแรกเบญจายังดื้อดึงไม่ยอมให้พวกสาว ๆ ช่วย แต่พอญาณินพูดถึงติณห์ เบญจาก็ยอมขอให้พวกสาว ๆ ช่วยเหลือในที่สุด พอเบญจาปล่อยตัวไม่คิดต่อต้านขัดขืนใด ๆ วิญญาณผีก็ยิ่งรุมทำร้าย สุคนธรสช่วยไล่วิญญาณร้ายไป แต่ของขลังอาคมที่วิ่งเข้าตัวเบญจา ยังไม่ออก ฝ่ามือของเบญจาเขียวคลํ้าไปทั้งหมด     “ถ้าไม่รีบรีดเอาของออกจากตัวให้หมด เบญจาจะตายภายในไม่กี่นาทีนี้”    “แล้วเราจะเอาของออกจากเบญจาได้ยังไง”    สุคนธรสสังเกตเห็นว่ารอบ ๆ ตัวเบญจาที่นอนอยู่ ตรงพื้นมีนํ้าไหลออกจากตัวแฉะ ๆ รอบตัว “ตอนฝึกวิชาอาคม ยัยนี่ต้องใช้นํ้าเป็นสื่อติดต่อระหว่างทั้งสามโลกแน่ ๆ เพราะงั้นเราต้องใช้นํ้านี่แหละ ถ่ายของออกจากตัว”            



ขอขอบคุณแหล่งที่มา : คุณไม่สามารถมองเห็น links ได้ กรุณา.สมัครสมาชิก หรือ เข้าสู่ระบบ
สื่อรักสัมผัสหัวใจ 2 วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556

LikePost โดย 0 สมาชิก :


 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 
ร่วมขับเคลื่อนโดย