ผู้เขียน หัวข้อ: วรรคทอง ในวรรณคดี สุนทรภู่ 4  (อ่าน 3205 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

Permalink: วรรคทอง ในวรรณคดี สุนทรภู่ 4

11/ก.ย./10 หัวข้อไอดี: 15037 | ลิ้งค์หัวข้อ: /topic/15037

ออฟไลน์ เด็กบ้านส้อง

  • ออฟไลน์
  • 189
    0
    2057



  • Genius
  • *****
  • สมัครสมาชิกเมื่อ 09/08/2010
    YearsYearsYearsYears
  • เพศ: ชาย
  • กระทู้ : 189
  • Like Post : 2057
  • Peny : 0
  • 7414

    • ดูรายละเอียด


  • เข้าใช้งานล่าสุดเมื่อ 25/ก.ย./10


วรรคทอง ในวรรณคดี สุนทรภู่ 4

๑๖. พระสมุทรสุดลึกล้น .............. คณนา
สายติ่งทิ้งทอดมา .............. หยั่งได้
เขาสูงอาจวัดวา .............. กำหนด
จิตมนุษย์นี้ไซร้ .............. ยากแท้ หยั่งถึง

๑๗. รักกันอยู่ขอบฟ้า .............. เขาเขียว
เสมออยู่หอแห่งเดียว .............. ร่วมห้อง
ชังกันบ่แลเหลียว .............. ตาต่อ กันนา
เหมือนขอบฟ้ามาป้อง .............. ป่าไม้ มาบัง

๑๘. ให้ท่านท่านจักให้ .............. ตอบสนอง
นบท่านท่านจักปอง .............. นอบไหว้
รักท่านท่านควรครอง .............. ความรัก เรานา
สามสิ่งนี้เว้นไว้ .............. แต่ผู้ทรชน

๑๙. ใครจักผูกโลกแม้ .............. รัดรึง
เหล็กเท่าลำตาลตรึง .............. ไป่หมั้น
มนต์ยาถูกนานหึง .............. หายเสื่อม
ผูกเพื่อไมตรีนั้น .............. แนบเท้าวันตาย

๒๐. ผจญคนมักโกรธด้วย .............. ไมตรี
ผจญหมู่ทรชนดี .............. ต่อตั้ง
ผจญคนจิตโลภมี .............. ทรัพย์เผื่อ แผ่นา
ผจญคนอสัตย์ให้ยั้ง .............. หยุดด้วย สัตยา

วรรคทอง ในวรรณคดี สุนทรภู่ 4

LikePost โดย 0 สมาชิก :


 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 
ร่วมขับเคลื่อนโดย